Tindferð 177
Jarlhettur; Rauðhetta, Jarlhettutögl og Kambhetta
laugardaginn 28. september 2019
Jarlhettur
Laugardaginn 28. september var bjart og fallegt veður í kortunum, reyndar talsverður vindur en ekki sérlega kalt og engin úrkoma né kuldi síðustu daga... það var því ráð að flýta október-tindferðinni um eina helgi eins og lagt hafði verið með frá upphafi því þjálfarar vissu sem var að tindferð í október getur brugðið til beggja vona með bílfæri og göngufæri þar sem snjór getur vel verið mættur á þessum árstíma og búinn að loka þannig fyrir lægstu hálendisvegi eins og raunin varð sem dæmi í fyrra á Prestahnúk þann 22. september þar sem við enduðum á að fara á Fanntófellið vegna ófærðar inn að Prestinum...
Þetta var þriðja
tindferðin í septembermánuði...
...september 2019 verður
því í minnum hafður hér með sem alger ofurmánuður hvað
tindferðir varðar...
Lagt var af stað frá Skálpanesi í 819 metra hæð í strekkingsvindi að norðaustan en hann var í bakið sem hentaði vel... og gangan var niður í mót sem hentaði vel í upphafi ferðar... og þessi dýrðarinnar fjallgarður var í fanginu fyrstu kílómetrana... nyrðri hluti Jarlhettnanna með Innstu Jarlhettu trónandi yfir öllu saman... eins og Stóra Jarlhetta trónir yfir syðri hlutanum þegar gengið er frá Hagavatnsveginum að sunnan...
Brekkan niður frár
Skálpanesi gæti ekki hentað betur í upphafi krefjandi
gönguferðar...
Þessi fyrsti kafli gekk
mjög vel... allir spjallandi óðamála þennan kafla með
vindinn í bakið...
Jökuláin sem rennur úr
Langjökli og meðfram Jarlhettunum austan megin hefur
aldrei verið okkur farartálmi...
Þarna hefur stundum verið drulla og leir... en ekki núna...
Ný aðkoma að Rauðhettu að
sinni...
Flottur hópur á ferð...
talsvert af nýliðum sumarsins og haustsins sem hafa
verið duglegir að mæta...
Efri: Biggi, Björgólfur,
Stefán, Elísa, Kolbeinn, Ólafur Vignir, Olgeir, Örn,
Hjörtur, Lára Skærings., Katrín Kj., Neðri: Ágústa, Guðrún Jóna, Þóranna, Bjarnþóra, Björn Matt., Bjarni, Berglind, Agnar, Davíð og Gunnar Már. Bára tók mynd og Batman var eini hundur ferðarinnar.
Rauðhetta eða Rauða
Jarlhetta... er uppáhald þjálfara á þessu svæði...
tignarlegur tindur hvar sem á hann er litið...
Við fundum leið upp í skarðið milli hennar og Nyrðri Jarlhettnanna...
Litið til baka... Nyrðri
Jarlhettur hér í baksýn að hluta...
Ný leið upp á Rauðhettu
hér... en ofar beið okkar geilin sem við fundum síðast
Heilmikið klöngur upp
þessa brekku í lausagrjóti og móbergi sem er eitt
ótraustasta berg sem hægt er að ganga um
Talsvert bratt... og
langt upp að geilinni....
Meðan fremstu menn komu sér upp um geilina freistaðist Agnar til þess að fara aðra leið austar upp þessa brekku en lenti í sjálfheldu og var í vandræðum með að koma sér til baka... kallaði til kvenþjálfarans um að bíða eftir sér þar sem hún var að fylgja síðasta manni sem dregist hafði talsvert aftur úr... en hann komst sem betur fer klakklaust út úr þessari eldraun og var ansi skelkaður eftir barninginn við lausagrjótið sem molnar einmitt undan manni eins og hátturinn er á með móbergið... það er erfitt viðureignar...
Sjá hér Örn gulan í geilinni að bíða eftir Berglindi sem hélt ein áfram upp á meðan Bára beið eftir Agnari...
Agnar að koma upp... sjá
Nyrðri Jarlhetturnar hér hægra megin í einum hnapp... og
vatnið vestan þeirra að Langjökli... http://www.fjallgongur.is/tindur82_jarlhettur_250812.htm
Þessi geil er alger snilld... en aðeins brölt upp í hana sem reyndist svo tafsamt á leið til baka...
Komin ofar og landslagið kringum vatnið við Nyrðri Jarlhetturnar blasa betur við...
Meðan Berglind og Agnar
skiluðu sér til hópsins biðu menn í skjóli í klettunum
utan í Rauðu Jarlhettu...
Örn var hæst ánægður með
hópinn...
Síðasti kaflinn upp á Rauðhettu er kyngimagnaður...
Stórkostlegt landslag... mikilfenglegur tindur... hrikalegt útsýni...
Litið til baka...
Þessi fjallsbrún er með þeim allra flottustu á Íslandi... líklega á topp fimm af öllum... í alvöru talað...
Þetta er ástæðan... hvílíkt útsýni... hvílíkt landslag... hvílík eyðimörk en þó svo fögur...
Jerlhetturnar í allri
sinni dýrð útbreiddar neðan okkar af Rauðhettu...
Og sama dýrðin blasir við
ofan af öðrum Jarlhettum á svæðinu...
Sjá vatnið sem lúrir neðan og vestan við Innstu Jarlhettu út af mynd hér hægra megin. Sjá má allt um kring á þessu svæði uppþornuð fjallavötn þar sem áður voru vötn milli allra Jarlhettnanna...
Jarlhettutögl
Kambhetta
Vatnahettur
Stóra Jarlhetta
eða Tröllhetta
Konungshetta
Rauðhetta
Nyrðri
Jarlhettur
út af mynd eru svo:
Innsta Jarlhetta
Nyrðri Jarlhettur
Þangað til við vitum ekki
betur... og þangað til heimamenn eða aðrir fróðari
örnefnamenn en við láta okkur ekki vita,
Auglabliksmynd frá
Jóhanni Smára ljósmyndara af þjálfara að segja öllum að
stilla sér upp við brúnina fyrir hópmyndatöku...
Tuttugu og sex manns
mættir, frábær mæting og betri en nokkur síðustu
haust...
Gunnar Már, Katrín Kjr.,
Berglind, Jóhann Smári, Elísa, Kolbeinn, Örn, Lára S.,
Hjörtur, Ágústa, Bjarni, Olgeir. Bára tók mynd.
Það var erfitt að slíta sig frá þessu útsýni... en við urðum að halda áframm...
Eftir yndisstund á tindi Rauðhettu var mál að fara niður og ná sér í góðan nestistíma...
Klöngrið í Jarlhettum lætur ekki að sér hæða... krefjandi... hollt.. og skemmtilegt...
Einstakt landslag sem heillar okkur alltaf upp úr skónum...
Litið til baka upp brekkuna með geilina efsta...
Öftustu menn enn að koma
sér niður um hana en neðan við hana var langt haft sem
var til trafala...
Á svona stundum reynir á
stærð hópsins... allir bíða meðan einn fer niður...
Gönguleiðirnar okkar eru hreinlega þess eðlis að stór
hópur getur ekki farið þær...
Loksins komin niður í fjallasal Rauðhettu sem liggur undir Innstu Jarlhettu hér hægra megin...
Mikill klettasalur þarna í miðri Rauðhettu...
Við fórum upp í sólina til að ná notalegum nestisstað... gleymdi að taka mynd nema í lok nestistímans :-)
Nú var haldið niður í skarðið milli Rauðhettu og Innstu Jarlhettu... nyrðri dyrnar að Jarlhettusvæðinu í raun... Kambhetta hér vinstra megin brött og mjó...
Kambhetta - Lambhúshetta - Strútshetta - Kirkjuhetta Kyngimagnaður staður...
Litið til baka upp brekkunar þar sem við fengum okkur nesti utan í Rauðhettu...
Við vorum óskaplega smá í tröllvöxnum heimi Jarlhettnanna... móbergið á alla kanta... eins og að vera í Putalandi...
Formin... áferðin... litirnir... mynstrin... hvar vorum við eiginlega stödd ?
Innsta Jarlhetta... í
allri sinni svakalegu dýrð... alvöru tindur og mjög
brattur og lausgrýttur...
Við áttum erfitt með að halda áfram og vildum bara leika okkur í þessu risavaxna grjóti...
Strákarnir klifruðu... og stelpurnar tóku myndir... og öfugt :-)
Leiðin til vesturs að
uppgöngustað á Innstu Jarlhettu... bara þessi kafli er
stórfenglegur...
Dýrindisveður... það er þess virði að grípa sólríkan og fallegan dag og fara hér um á eitt stykki laugardegi...
Láglendið í Jarlhettunum
er jafn stórbrotið og heillandi og hálendið...
Jarlhettutöglin komu brátt í ljós... og Kambhetta stingst upp úr landslaginu hægra megin...
Þessi grjótkubbur var
eins og sjónvarp... Lára brá á leik og horfði aðeins á
það...
... það er vel hægt að gleyma sér í þessu landslagi þó hvergi sé farið upp á tinda og toppa...
Rauðhetta hér ofan hópsins að sýna sína suðurhlið....
Fremstu menn lagðir af stað upp Jarlhettutöglin sem leyndu vel á sér...
Mjög fallegur hryggur þó lágur sé...
Hópmynd á nyrðra taglinu á Jarlhettutöglum...með fyrsta tind dagsins af þremur í baksýn.. Rauðhettu.
Og ef aðeins var litið til vinstri þá náðist Innsta Jarlhetta líka á mynd...
Perúfararnir... Berglind,
Katrín Kj., og Guðmundur Jón... þau eiga von á góðu...
ólýsanlegu landslagi, menningu og sögu...
Jarlhettutögl er nafngift frá Ósk Sigþórsdóttur, Toppfara frá árinu 2014 þegar við gengum á þennan hrygg að hluta og fórum svo á Lambhúshettu, Miðjarlhettur (Strútshettu) og Krúnuhettu... frábært nafn sem á vel við þennan hluta af Jarlhettunum...
Rauðhetta er hrikalegur
tindur að sjá og heillaði Tom Cruise og tökulið hans hér
einu sinni við tökur á kvikmyndinni "Oblivion"...
Brátt komu syðri Jarlhetturnar allar í ljós...
Kyngimagnað að koma fram
á hæstu brún Jarlhettutaglanna...
Litið til baka á hópinn að koma niður af hæsta tindi Jarlhettutagla... í 738 m hæð efst...
Sjá leifar af fyrri jökulvötnum þarna niðri...
Innsta Jarlhetta og Rauðhetta... mjög ólíkir en báðir stórfenglegir tindar...
Kerlingarfjöll í fjarska... þau eiga enn eftir að komast í klúbbinn...
Bláfell á Kili... þangað
fórum við í ógleymanlegri ferð árið 2015... http://www.fjallgongur.is/tindur97_blafell_070913.htm
Við röktum okkur eftir öllur Jarlhettutöglunum frá norðri til suðurs...
Litið til baka... heilmikið klöngur þó saklaus væri í samanburði við önnur fjöll á svæðinu...
Og mjög skemmtileg tilbreyting frá Rauðhettu og Kambhettu... allir þrír tindar dagsins mjög ólíkir...
Smám saman varð landslag taglanna saklausara og greiðfærarar...
En samt heilmikið upp og niður enda varð uppsöfnuð hækkun ferðarinnar tæplega 1200 metrar :-)
Innsta Jarlhetta að hverfa bak við Lambhúshettu og Rauðhetta að fjarlægjast...
Þetta vatn er nafnlaust... eins og flest á þessu svæði... mikil synd... og þarf að fá nafn eins og hin vötnin í hettunum...
Síðasti kaflinn á Jarlhettutöglunum...
Litið til baka... sandurinn á þessu svæði er líka heillandi...
Niður hér og hérna fór Batman niður að vatninu og baðaði sig og fékk sér að drekka...
Batman að komast í eina
vatnið á leiðinni fyrir utan jökulánna reyndar meðfram
Rauðhettu...
Fallegt þó gruggugt
væri... og ansi stórt og meira en oft áður fannst
okkur...
... á meðan við þéttum hópinn fyrir síðustu brekkuna upp í áttina að Kambhettu...
Nánast ekkert líf á þessu svæði... en þó stöku geldingahnappur og slikjur og fleira... náttúran er svo sterk að það er með ólíkindum...
Hér fóru að birtast hinar
svokölluðu Vatnahettur sem kvenþjálfarinn skírði svo og
er jafn ómögulegt nafn og "Miðjarlhettur"....
Kambhetta var farin að nálgast og beið óþreyjufull eftir okkur...
Innsta Jarlhetta og Rauðhetta og Jarlhettutöglin öll hér að baki...
Skýjafarið hentaði mjög vel þennan dag...
Komin upp og Kambhetta farin að stela senunni...
Litið til baka...
litirnir voru ótrúlega hlýjir þennan dag þó það væri
komið fram í lok september...
Mikið væri gaman að ganga einhvern daginn meðfram þessum vötnum....
... nú eða skokka meðfram
þeim... þjálfarar eru alltaf á leiðinni að vera með
óbyggðahlaup hér í gegn...
Sjá hér nyrstu Vatnahettuna...
Leiðin er allavega greið upp á hrygg hennar sama hvað tindinum líður...
... og hægt að rekja sig
eftir þessum hrygg til enda í suðri...
Kambhettan var þriðji og síðasti tindur dagsins...
Björn Matt er
aldursforseti Toppfara... verður áttræður í desember...
og er farinn að hægja á sér á göngu...
Stefnan var að fara upp líklega um hálfa hettuna og láta það nægja... öxlin þarna fyrir miðju leit til dæmis vel út :-)
Jóhann Smári ljósmyndari er einn af nýliðum hópsins... og naut hann sín vel í þessari veislu sem þetta landslag var...
Fremstu menn lagðir af stað upp...
Og nokkrir ákváðu að bíða þennan tind af sér enda brattur og ekki fyrir lofthrædda...
Á endanum voru það 9
manns sem biðu niðri eða gengu þar um... 17 manns fóru
upp langleiðina...
Þetta var ágætis færi... lausgrýtt samt eins og móbergið er...
... en greiðfært og ekkert mál til að byrja með...
Björgólfur að koma upp síðasta hjallann á öxlina...
Brattara áður en komið var upp öxlina...
Sjá hópinn kominn vel ofar en á sjálfa öxlina...
Síðustu menn upp...
Allra efst var einn
maður... við sáum ekki hver það var en héldum að það
væri Agnar...
Sjá færið hér... laust móbergið með rúllandi lausagrjóti ofan á...
Flottar stelpurnar að ná þessu með strákunum... Þóranna, Guðrún Jóna, Elísa og Inga Guðrún... Björgólfur aftar að koma upp...
Mynd frá Johanni Smára af hópnum ofar og svo Stefáni að ganga efst...
Stefán að koma niður...
Örn fór með Stefáni ofar
en sneri við og á að þetta var ekki fyrir hópinn að
ganga...
Þeir sem fóru langleiðina
upp... Hjörtur, Kolbeinn, Örn, Elísa, Davíð, Guðrún
Jóna, Þóranna, Björgólfur, Bjarni,
Stefán skilaði sér fljótt aftur niður og sagði leiðina fína upp...
Báru langaði mikið lengra upp og leist vel á leiðina... hvatti fleiri til að koma og við enduðum á að fara sjö þarna upp...
Fínasta leið en tók svolítið í með hengiflugið beggja vegna... eina erfiða var samt í raun smá haft eða meiri bratti á miðri leið, þegar komið var upp fyrir það var brattinn minni áleiðis á tindinn...
Agnar, Ólafur Vignir, Davíð, Stefán, Hjörtur og Bára en Örn tók mynd...
Þetta var meira en að segja það... að klöngrast í þessum mikla vindi þarna upp... það var eiginlega verst... vindurinn...
Klofinn tindurinn... ekki
hægt að fara lengra... skarð hér sem klýfur tindinn
niður í tvennt...
Efsti tindurinn á
Kambhettu er svo aðeins innar og ofar en þessi
klettur...
Já, það var þessum gæja
(orðalag frá körfuboltanum og fótboltanum á Stöð 2 sport
:-))
Panoramamynd af svæðinu öllu frá Stefáni tekin af "næstum tindinum".
Örn tók myndina af okkur
á efsta hlutanum sitjandi og haldandi okkur í til að
fjúka ekki fram af...
Skarð neðar upp í
hlíðina... þarna niðri vorum við árið 2017 eftir göngu á
Vatnahetturnar...
Agnar ofar... sjá karlinn sem kemur nefstór út úr Kambhettunni hér hægra megin...
Útsýnið yfir Vatnahettur
og hitt nafnlausa vatnið á svæðinu en þau eru alls
allavega þrjú ef ekki fjögur
Brattinn til austurs fram
af tindinum... þetta var ekki öruggur staður að vera á
mörg í einu og miklu roki...
Best að koma sér niður...
Litið til baka... ansi bratt...
Komin neðar hér... tók enga mynd fyrr en við vorum komin niður af versta kaflanum...
Frábært að ná þessu... við vorum himinlifandi... ekki slæmir ferðafélagar í þessu klöngri...
Komin á öruggari leið núna...
Sjá leiðina sem við fórum upp... fórum lengra upp en sést á myndinni í raun...
Við
þóttumst vera snögg upp og niður
Litið til baka... síðustu menn strax farnir að dragast aftur úr fremstu mönnum í sjö manna hópi...
Það stefndi í einn Dressmann...
Hvað annað... þjálfari stóðst ekki mátið... verandi eina konan í hópnum :-)
Nú tók við straujun á 6,5 km langri leið til baka í bílana við Skálpanes úr 640 m upp í 820 metra...
Nú
gengum við framhjá Rauðhettu að austan og hringuðum hana
því í raun þennan dag...
Kambhetta og Vatnahettur hér að bera við himin...
Innsta Jarlhetta og Rauðhetta...
Farið að sjást í Stóru Jarlhettu líka, Krúnuhettu og Strútshettu...
Enn ein ásýndin á Rauðhettu...
Sjá fremri menn hér...
lítið sást í hópinn sem farinn var á undan upp eftir...
Jökuláin saklaus og farin stiklandi... árið 2014 var nánast ekkert í henni í lok ágúst eða mánuði fyrr en nú...
Við tókum okkur pásu á
miðri leið... og Batman fékk harðfiskroð frá Davíð...
Japlandi á harðfiskroði... hvað er hægt að biðja um meira í miðri göngu á fjöllum ?
Langjökullinn... sjá mátti ofar jöklatrukka Mountaineers of Iceland með ferðamennina sína...
Jóhann Smári var í sinni
fyrstu göngu með klúbbnum... ekki búinn að vera duglegur
að ganga síðustu ár...
Degi var tekið að
halla... við sem höfum gengið hérna nokkrum sinnum í lok
ágúst eða byrjun september
Batman var þreyttur... hann missti reyndar af fremstu mönnum þegar hann fór að japla á harðfiskroðinu... og reyndi að ná foringja sínum, honum Erni... en gafst upp og fylgdi okkur síðustu mönnum... ekki líkt honum samt... og sagði allt um erfiðleikastig þessarara ferðar fyrir hann... erfitt færi allan tímann... grýtt og gróft... og bókstaflega ekkert vatn til að drekka eða kæla sig í nema jökulvatnið við Jarlhettutögin sunnan megin... þegar hann leggur sig svona í smápásum... í stað þess að ganga um allt... þá er hann virkilega þreyttur...
Fremstu Kambhettufararnir
náðu í skottið á þeim sem lögðu fyrr af stað upp eftir
en það var rétt svo... Ekki hægt annað en taka ofan fyrir þessu fólki :-)
Kaffihúsið þarna uppi var opið og menn fengu sér sopa... dásamlegt alveg...
Alls 16,6 - 18,9 km eftir því hvaða tæki var spurt... niðurstaðan 17,9 km millivegur...
Frábært að ná þessu á svona góðum tíma eða rétt um 7 klukkukstundum...
Aksturinn heim var því í
dagsbirtu sem var virkilega vel þegið... sjá hér
hálendið af Kjalvegi...
Bláfell af Kili... það er
mjög fallegt norðvestan megin og mun fallegri
uppgönguleið en sú sem við fórum hér um árið...
Takk fyrir okkur
Jarlhettur... enn ein stórkostlega ferðin um tindana
ykkar...
Sjá klofninginn í
tindinum sem við stoppuðum á... aðeins lengra í hæsta
tind en við náðum að fara...
Stóra Jarlhetta hér stærst og mest áberandi en Innsta sú hæsta hægra megin er samt stærri en hún er komin fjær og því fær hún aldrei athyglina séð úr byggð nema fara upp í Skálpanes... Stóra Jarlhetta er aðalandlit Jarlhettnanna og verður gengin í annað sinn í klúbbnum í næstu ferð... og þá ætlum við að fara um allar syðstu Jarlhetturnar líka... ef tími og færi gefst til... þær eru alls 6 stykki + Einifellið sem rís sunnan Hagavatnsvegar... væri gaman að ná þeim
Sjá mynd hér úr fyrstu Jarlhettuferðinni þar sem gengið var á Stöku Jarlhettu, Stóru Jarlhettu og nyrstu af þessum Jarlhettum hér sem við kölluðum Syðri Jarlhettur... þetta landslag lumar á meiru en sýnist í fyrstu og landið er ógreiðfærara en halda má... væri best að byrja frá Hagavatnsvegi og þræða sig í áttina að þeirri Stóru og taka svo straujið meðfram þeim öllum til baka... jebb.. gerum það árið 2021... ef við getum beðið... jú, við getum það, það er gott að eiga svona lagað eftir...
Alls 16,6 - 18,9 km á
6:51 - 7:08 klst. upp í 892 m á Rauðhettu, 738 m á
Jarlhettutöglum og 817 m á Kambhettu
Leiðin þennan dag... sést vel hversu langur kaflinn er frá Skálpanesi og niður eftir...
Slóðin
fjær í samhengi við allt Jarlhettusvæðið þar sem sést
vel hversu langt frá Hagavatn er...
Allar göngurnar okkar um Jarlhetturnar: Fimmta
er gula ganga dagsins á Rauðhettu, Jarlhettutögl og
Kambhettu 28. september 2019.
Séð
fjær í samhengi við allt Jarlhettusvæðið að meðtöldum
tindunum sem rísa sunnan þjóðvegarins
Séð
nær... sjá sex Jarlhettur sunnan af Stóru Jarlhettu og
svo eina hinum megin við þjóðveginn Við
verðum til dæmis að ganga á Brekknafjöll, Fagradalsfjall
(æji... allt of hefðbundin nafn!) og Mosaskarðsfjall Við
eigum eftir að ganga á Kirkjuhettu við Strútshettu
(gömlu Miðjarlhetturnar), Þangað til næst... árið 2021... Stóra jarlhetta og Syðri Jarlhettur... sjáumst þá... Og...
óbyggðahlaup 20 km frá Skálpanesi um Jarlehttusvæðið
meðfram vötnunum og niður á Hagavatnsveg Sjá
allar Jarlhettuferðir Toppfara frá upphafi hér:
Sjá
myndband úr ferðinni hér: Sjá
gps-slóðina af ferðinni hér: |
Við erum á toppnum... hvar ert
þú?
|